user_mobilelogo

Next Event

The Qontinent 11-12-13 Augustus

 

 

Gooi je drugs maar in de dropbox....

Je kent het wel, stoere teksten op de website van een festival. Wij accepteren géén hard- of softdrugs. Sterker nog, als je wordt gepakt dan ben je zwaar de lul. Dat is tenminste de boodschap, maar tegelijkertijd hoor je mensen aan elkaar vragen ‘of je ‘m al voelt’. We namen het zero tolerance beleid eens onder de loep. 

‘Gooi je drugs hier maar weg’-bakken
Je ziet steeds vaker bakken vlak voor de ingang van het festival, waar je ongestraft nog even je XTC-pillen kan dumpen. Het is heerlijke symboolpolitiek. Net zoiets als ‘ik doe vanavond maar één drankje, hoor’: het klinkt nobel, maar iedereen weet dat het niet gaat gebeuren. Zet dan nog liever, a la sigarettenpakjes, een grimmig bord neer met de tekst ‘door XTC frituur je je hersenen’ of ‘door een snuif verpest je je fuif’.

Fouilleren
Je bent door de kaartcontrole, en dan komt het onvermijdelijke moment: je wordt gefouilleerd. Lachen! Er moeten binnen enkele uren 10.000 mensen door die smalle poortjes. Daarnaast, laten we eerlijk zijn, heb je de drugs allang weggemoffeld op plekken waar de zon niet schijnt. Fouilleren afschaffen dan maar? Zeker niet. Het is efficiënt tegen wapens en andere ellende. Maar laten we vooral niet doen alsof ook maar iemand ooit bang is om met z’n drugs gepakt te worden tijdens deze gehaaste fouilleer-sessies.

Informatiestands
Zo. Je bent op het festival. Iedereen heeft natuurlijk al z’n drugs weggegooid in de daarvoor bedoelde bakken en de echte bad boys zijn gepakt tijdens het fouilleren. Waarom dan informatiestands zoals Unity, waar je informatie kan vragen over allerlei druggerelateerde onderwerpen? Aha! Zo zeker zijn ze dus niet van hun zero tolerance. Duh!

Water is duurder dan bier
Hé wat? Jazeker. Vaak betaal je anderhalve munt voor een flesje water tegen één munt voor een biertje. Omgerekend naar keiharde euro’s is dat zo’n € 4,-! En dat niet alleen, het dopje mag je niet houden. Bijvullen bij de WC is ten slotte slecht voor de omzet. Zouden ze doorhebben dat water niet alléén voor de brave Harry’s is?

Festivalorganisatoren willen drugs helemaal niet weren
… want alles is erop ingericht. De stands, het dure water, het opvallende aantal ijsjeskramen en smoothiebarren, de matige controle. En laten we eerlijk zijn: zelden tot nooit zie je geweldsincidenten of agressiviteit op een ‘drugsfestival’. Hoe anders is dat op een gemiddelde uitgaansavond in de stad met alcohol? Natuurlijk vinden organisatoren het prima. Toch zorgt dit ervoor dat een zero tolerance beleid op deze manier een grap begint te worden en we het niet echt serieus kunnen nemen.

Hoe moet het dan wel?
Het is maar wat je wilt uitstralen. Of ga voor de alcoholtactiek: ‘geniet, maar doe het met mate’ en zorg voor goede voorlichting over drugs, voldoende gratis waterpunten, ruimte om in de schaduw te relaxen, etcetera. Óf doe wat je belooft: écht zero tolerance. Met alarmerende borden, drugshonden en net zoals op het vliegveld iedereen ‘door de scanner halen’. Niet haalbaar en ook niet wenselijk. Laten we dus stoppen met doen alsof iedereen naïef is, en gaan voor waar we goed in zijn: feesten. Maar, doe het wel met mate…

Bron: chechditff.nl